Thursday, August 16, 2018
முன்னாள் பிரதமர் வாஜ்பேயி காலமானார்: ஆழ்ந்த இரங்கல்
முன்னாள் பிரதமர் அடல் பிஹாரி வாஜ்பேயி, இன்று வியாழக்கிழமை மாலை 5.05 மணிக்கு டெல்லியில் காலமானார். அவருக்கு வயது 93.
சிறுநீரக கோளாறு உள்ளிட்ட காரணங்களுக்காக டெல்லியில் உள்ள எய்ம்ஸ் மருத்துவமனையில் ஜூன் 11 அன்று அனுமதிக்கப்பட்ட அவர் தொடர் சிகிச்சையில் இருந்தார்.
கடந்த 36 மணிநேரமாக அவரது உடல்நிலை மிகவும் மோசமடைந்து, உயிர் காப்பு சாதனங்களின் துணையுடன் அவருக்கு தீவிர சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டு வந்தது.
1980-களில் ஜனதா கட்சியில் இருந்து விலகி பாரதிய ஜனதா கட்சியைத் தொடங்கிய முன்னணித் தலைவர்களில் ஒருவராக வாஜ்பேயி இருந்தார்.
1998ஆம் ஆண்டு பொக்ரானில் நடந்த அணுகுண்டு சோதனை,
1999இல் கார்கில் போரில் பாகிஸ்தானை இந்தியா வென்றது,
பிரதமரின் தங்க நாற்கர சாலை திட்டம் மூலம் நாடு முழுவதையும் இணைக்கும் நெடுஞ்சாலைகள் அமைத்தது
போன்றவை வாஜ்பேயி பிரதமராக இருந்தபோது நடந்தவற்றில் குறிப்பிடத்தகுந்தவை.
1996ஆம் ஆண்டு நடந்த பொதுத் தேர்தலில் பாரதிய ஜனதா கட்சி தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்ததால், அப்போதைய குடியரசுத் தலைவர் சங்கர் தயாள் சர்மா அழைப்பு விடுத்ததன் பேரில் அடல் பிஹாரி வாஜ்பேயி தலைமையிலான அரசு பதவியேற்றது. எனினும், பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க முடியாததால் 13 நாட்களில் வாஜ்பேயி பதவி விலகினார்.
1998இல் பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி வெற்றி பெற்று மீண்டும் பிரதமானார் வாஜ்பேயி. எனினும் 13 மாதங்களில் ஜெயலலிதா தலைமையிலான அதிமுக ஆதரவை விலக்கிக்கொண்டதால், வாஜ்பேயி தலைமையிலான அரசு கவிழ்ந்தது.
செப்டம்பர் 1999இல் நடந்த தேர்தலில் தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி வெற்றிபெற்று, வாஜ்பேயி தலைமையில் மீண்டும் ஆட்சி அமைத்தது. 2004 செப்டம்பர் மாதம் வரை நாடாளுமன்றத்தின் பதவிக்காலம் இருந்த நிலையில், தொடர்ச்சியாக சில மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் பாஜக வென்றதால், நாடாளுமன்றத்தைக் கலைத்துவிட்டு, நான்கு மாதங்கள் முன்னதாகவே தேர்தல் நடத்தப்பட்டது. எனினும் அதில் பாஜக தோல்வி அடைந்தது.
அவர் கடைசியாக போட்டியிட்ட 2004 தேர்தலில், லக்னோ மக்களவைத் தேர்தலில் வாஜ்பேயி வெற்றி பெற்றிருந்தாலும், கூட்டணியின் தோல்விக்கு பொறுப்பேற்று அவர் மக்களவை எதிர்கட்சித் தலைவர் பதவியை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.
இந்தி கவிஞராகவும் பரவலாக அறியப்பட்ட வாஜ்பேயி இறுதி வரை திருமணம் செய்து கொள்ளாமலேயே வாழ்ந்து வந்தார். அவருக்கு நமிதா என்னும் வளர்ப்பு மகள் உள்ளார்.
2015ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் உயரிய விருதான பாரத ரத்னா விருது அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.
ஒருமுறை காலஞ்சென்ற கலைஞர் கருணாநிதி வாஜ்பேயை "நச்சு மரத்தில் காய்த்த நல்ல கனி!" - என்று குறிப்பிட்டது அவரது ஆளுமைக்கு சான்றாகும்.
"இந்நிலை தொடர்ந்தால்.. வறட்சியும், வெள்ளமும் மாறி மாறி வரும்: கேரள பேரிடர் குறித்து தண்ணீர் மனிதர் ராஜேந்திர சிங்
எல்லா நதியிலும் தண்ணீர் இருந்தாலும், ஒவ்வொரு நதியின் குணமும் வேறுபட்டது. ஒரே மாதிரி ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளை எல்லா நதிகளுக்கும் பொருந்தாது. 44 நதிகள் மீதுள்ள ஆக்கிரமிப்புகள் என்னென்ன என்று முறைப்படி வரிசைப்படுத்தி, ஒவ்வொரு நதிக்கு அருகிலும் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளை உருவாக்கவேண்டும். நதிநீரை மாசுபடுத்தும் தொழிற்சாலை,குடியிருப்புகளை அகற்றுவது என படிப்படியாக வேலை செய்யவேண்டும் என்று தெரிவித்திருந்தேன். முக்கியமாக பல இடங்களில் வன அழிப்பு மற்றும் மணல் திருட்டு தொடர்ந்து நடந்து வருகிறது. கடுமையான நடவடிக்கையை தாமதித்தால் பாதிப்பை எதிர்கொள்ளத்தான் வேண்டும்,''
![]() |
| ராஜேந்திர சிங் |
கேரளாவில் உள்ளது போல 44 நதிகள், ஏன் அதில் பாதியளவு நதிகள் ராஜஸ்தானில் இருந்தால், இந்தியாவிலேயே அதிக வளம் கொழிக்கும் மாநிலமாகவும், அமைதியான மாநிலமாகவும் ராஜஸ்தான் இருக்கும் என்கிறார் அவர்.
''வளம் கொழிக்கும் நதிகளை தற்போது மீளமுடியாத வெள்ளபாதிப்பு ஏற்படுத்தும் நதியாக நாம் மாற்றிவிட்டோம். இந்த நிலை தொடர்ந்தால் கேரளாவில் வறட்சியும், வெள்ளமும் மாறிமாறி வந்துகொண்டே இருக்கும். நதி அதன் வழியில் பாய்வதை நாம் தடுக்கமுடியாது,'' என்று கூறுகிறார் ராஜேந்திர சிங்.
ராமேன் மக்சேசே விருதும், தண்ணீருக்கான நோபல் பரிசையும் பெற்றுள்ள ஆளுமையான தண்ணீர் மனிதர் என்றழைக்கப்படும் ராஜேந்திர சிங், கேராளவில் உள்ள நதிகளை மீட்பது குறித்தும் கேரள மாநிலத்தின் நதிநீர் வளத்தை பயனுள்ள வகையில் சேமிப்பது குறித்தும் ஒரு திட்டத்தை வகுக்க 2015ல் அழைக்கப்பட்டார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
(தண்ணீர் மனிதர் ராஜேந்திர சிங் தமிழகம் வந்திருந்தபோது அவர் ஆற்றிய உரையின் இணைப்பு: https://www.youtube.com/watch?v=cEs7Qej0HGg
https://www.youtube.com/watch?v=bUK0aSzUkNY )
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
''தற்போது வரலாறு காணாத வெள்ளத்தில் இருக்கிறோம். இந்த நேரத்தில், திட்டங்கள் பற்றி பேசுவது சரியானது அல்ல. உண்மைதான்..! ராஜேந்திர சிங் வந்தார். வரைவு மசோதாவுக்கு ஆலோசனைகளையும் வழங்கினார். ஆனால் இந்தியா போன்ற நாட்டில் நாம் கொண்டுவரும் எல்லா யோசனைகளையும் களத்தில் செயல்படுத்துவது முடியாத காரியம் என்பதை ஒத்துக்கொள்ளவேண்டும்.கேராளவைப் பொருத்தவரை இங்கு நிலப்பரப்பளவு குறைவு. இங்குள்ள மக்கள் காலங்கலாமாக நதிகரையோரங்களில், வாழ்ந்து வருகிறார்கள். பல இடங்களில் வீடுகளுக்கு மிக அருகில் நதி பாய்ந்தோடும் நிலையும் உள்ளது. மக்களை அகற்றுவது அவ்வளவு சுலபம் இல்லை. அரசியல் கட்சிகள் அணித்திரண்டு நிற்கும் சூழல் ஏற்படும். பாரம்பரியமாக வாழ்ந்துவரும் மக்களை உடனடியாக அவர்களின் பூர்வீக குடியிருப்புகளிலிருந்து அகற்றுவது முறையான செயலாகவும் இருக்காது. அதுபோலவே, நதிகள் பாய்ந்தோடும் பல பகுதிகளையொட்டி வழிபாட்டுத்தலங்கள் உள்ளன. மிகவும் கவனமாக கையாள வேண்டிய விஷயம் இது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் கேரளாவில் வெள்ளப் பெருக்கு ஏற்படுவது வழக்கம்தான். ஆனால், துரதிஷ்டவசமாக, தற்போது நிழ்ந்தது பேரிடர். அதாவது 1924-ல், நிகழ்ந்த பெருவெள்ளம் போன்ற இயற்கை சீற்றம் என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
எந்த அளவு பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை நாம் மேற்கொண்டாலும், ஒரு 50 ஆண்டுகள் அல்லது 100 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நிகழும் பேரிடர்களை எதிர்கொள்வது என்பது தவிர்க்க இயலாதது. நதிகளை பாதுகாக்க வேண்டும், மீட்க வேண்டும் என்பதை உணர்ந்துள்ளோம். வெள்ளம் வடிந்து, மாநிலம் சகஜநிலைக்குத் திரும்பியதும், இது குறித்து நிச்சயம் பரிசீலிப்போம்” - என்கிறார் கேரள நீர் மேலாண்மை சிறப்புக்குழுவைச் சேர்ந்த அதிகாரி ஜேம்ஸ் வில்சன்.
இரு ‘மனங்கள்’ வாழ்க!
“ஒரு காலம் வரும் அந்நாளில், மேற்கத்திய ஒழுக்கச்
சீர்கேடுகளால் மிகைத்துப் போன ஆணும், பெண்ணுமாய் நமது நாட்டின் இளம்
சமூகம் மாறி நிற்கும். சூறைக்காற்றாய் அந்த ஒழுக்கக் கேடுகள் நமது ஒவ்வொரு
வீட்டின் கதவையும் தட்டி நிற்கும். எச்சரிக்கையாக இருங்கள் பெற்றோரே..!
உண்மையில், இதை ஒரு நற்செய்தி என்பேன் நான். எவரொருவர் அழகிய ஒழுக்கத்தோடு
தங்கள் பிள்ளைகளை வளர்த்து வருகிறார்களோ.. அவர்கள் வீட்டு இளைஞனும், இளம்
பெண்ணும் மதித்துப் போற்றப்படவிருக்கும் காலமது. அதிலும் குறிப்பாக உங்கள்
வீட்டு இளம் பெண்கள் குத்துவிளக்குகளாய் மதிப்பளிக்கப்பட்டு பிரகாசிக்க
இருக்கும் காலமது! ~இக்வான் அமீர்
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
தமிழ் சீரியல்களில் நடப்பதைபோலவே இந்த சம்பவம் நடந்து முடிந்துவிட்டது.
வாழ்க்கையில் முதன் முதலாய் ஒரு வில்லன் பக்கம் நின்று அவன் செய்யும் செயலை அங்கீகரிப்பதாய் அந்த மண ஒப்பந்தத்தில் சாட்சியாய் கையெழுத்திட்ட நிகழ்வு அது. மணமகள் ஒப்புதல் பெற பலிகிடாவாய் மணப்பெண்ணின் பெரியோருடன் சென்ற துர்பாக்கிய நிலை அது. தனக்குப் பிடிக்காத ஒருவனை கணவனாய் ஏற்பதற்கு தந்தையின் பிடிவாதங்கள் ஒருகாலும் தீர்வாகாது.
பெற்றோரின் விருப்பங்களுக்காக, தனது விருப்பத்தை கண்ணீராய் வடித்து அந்த மண ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட அந்த இளம் பெண்ணின் துயரம் என்னை பிழிந்தெடுக்கிறது.
இன்று முதலிரவு. இஸ்லாமிய மார்க்க ரீதியாய் ஒரு பெண்ணுக்கு எல்லாவித உரிமைகள் இருந்தும், அவை பறிக்கப்பட்டு, அந்த அபலைக்கு மறவாத வடுக்களைத் தர இருக்கும் துரதிஷ்டவச இரவு. விரும்பியவனை மனதில் சுமந்து, பெரியோரின் நிர்பந்தங்களால் இன்னொருவனை சுமக்க இருக்கும் இரவு.
இரு மனங்கள் ஒப்பிய எனது திருமணத்தை தடுக்க என் தாய் மாமன் “நீ எப்படி திருமணம் செய்கிறாய் என்று நான் பார்க்கிறேன்!” – என்று சபதமேற்ற அந்த மாலைவேளை எனக்கு இன்னும் நினைவில் நிழலாடுகிறது.
பேச்சு வழக்கில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்.. அசால்டாய், “முடிந்தால் தடுத்துக் கொள்ளுங்கள்!” – என்று ஒரு அரும்பு மீசை இளைஞன் பதிலுக்கு பதில் அறைகூவலிட்ட அந்த மாலைவேளை இன்னும் பசுமையாய் நெஞ்சில் எழுகிறது.
எனது திருமணத்தைத் தொடர்ந்து இரு மனங்கள் ஒப்பிய எத்தனையோ திருமணங்களை முன்னின்று நடத்தியிருக்கிறேன். எனது மூன்று பெண்களின் திருமணங்கள் உட்பட.
நான் நடத்தி வைத்த திருமணங்களில் சில திருமணங்கள் மனம் சிறக்க பேரன் பேத்திகளாய், குழந்தை குட்டிகளாய் ஒரு மலர் தோட்டமாய் உருவெடுத்தபோது, மனம் மகிழ்ந்த்திருக்கிறேன். மன முரண்பாடுகளால் தம்பதிகளிடையே பிரச்னைகள் உருவெடுத்தபோது, துக்கித்திமிருக்கிறேன்.
இந்த மகிழ்வும், துக்கமுமாய் வாழ்க்கை என்னை முதுமை கரைச் சேர்த்தபோது முதன்முறையாய் ஒரு வில்லனுடன் கைக்கோர்த்த துரதிஷ்டம் என் வாழ்விலும் நடந்தேறிவிட்டதை எண்ணி எண்ணி குமைகிறேன்.
இத்தனைக்கும் எந்த தகப்பன் தனது மகளின் மன விருப்பத்திற்கு எதிராக தனது மன விருப்பத்தை நிறைவேற்றிக் கொண்டானோ அதே தகப்பனின் மன விருப்பத்தை நிறைவேற்ற நான் உயிர் கொடுத்து போராடியிருக்கிறேன். அதற்காக, எடுத்த முடிவுகளால் நான் எனது அன்பிற்கினிய சொந்த, பந்தங்களின் எதிர்ப்பை ஒரு இருபது ஆண்டுகளுக்கும் அதிகமாக சுமக்க வேண்டியிருந்தது.
இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் எத்தனை எத்தனை ஜனனம், மரணம், நல்லது, கெட்டதுகள் நடந்தேறி விட்டனா.. கடவுளே..!
இப்போது மீண்டும் பிளவுண்ட உறவுகள் இணைந்தபோதும் அந்த இழப்புகளை யாராலும் திருப்பித் தர இயலாது என்பது இந்த துயரம் அனுபவித்தோரால்தான் முடியும்.
என் மடியில் வளர்ந்திருக்க வேண்டிய குழந்தைகள், இன்று இளைஞர்களாகவும், இளைஞிகளாகவும் பல தலைமுறை இடைவெளியில் வளர்ந்து நிற்கிறார்கள். ஒரு அந்நியதனத்தோடு இந்த உறவுகள் தொடர்கிற மாபெரும் இழப்பு இது.
ஒரு கால் நூற்றாண்டுக்கு முன்னர், ஜமாஅத்தே இஸ்லாமி பெண்கள் வட்டத்தின் பொறுப்பில் இருந்தபோது, நான் ஆற்றிய உரையின் சில வரிகள் இன்னும் என் நெஞ்சில் நிழலாடுகின்றன. “ஒரு காலம் வரும் அந்நாளில், மேற்கத்திய ஒழுக்கச் சீர்கேடுகளால் மிகைத்துப் போன ஆணும், பெண்ணுமாய் நமது நாட்டின் இளம் சமூகம் மாறி நிற்கும். சூறைக்காற்றாய் அந்த ஒழுக்கக் கேடுகள் நமது ஒவ்வொரு வீட்டின் கதவையும் தட்டி நிற்கும். எச்சரிக்கையாக இருங்கள் பெற்றோரே..! உண்மையில், இதை ஒரு நற்செய்தி என்பேன் நான். எவரொருவர் அழகிய ஒழுக்கத்தோடு தங்கள் பிள்ளைகளை வளர்த்து வருகிறார்களோ.. அவர்கள் வீட்டு இளைஞனும், இளம் பெண்ணும் மதித்துப் போற்றப்படவிருக்கும் காலமது. அதிலும் குறிப்பாக உங்கள் வீட்டு இளம் பெண்கள் குத்துவிளக்குகளாய் மதிப்பளிக்கப்பட்டு பிரகாசிக்க இருக்கும் காலமது!” – நான் ஆற்றிய இந்த சிற்றுரை இன்னும் என் நெஞ்சில் நிழலாடுகிறது.
“ஆஹா.. சொன்னது போலவே நடந்துவிட்டது!” - என்று எண்ணி மகிழவா? அல்லது சீர்க்கேடுகளால் மிகைத்துப் போன இளம் சமுதாயத்தின் நிலையை எண்ணி வெட்கி தலைக்குனியவா?” இப்போது தடுமாறி நிற்கிறேன் நான்.
தன்னைச் சுற்றிலும் அசுரத்தனமாய் வளர்ந்துவரும் அறிவியல் வளர்ச்சியை எதிர்க்கொள்ள வேண்டிய தருணமிது. இளம் தலைமுறையினரைத் தாக்கும் அக, புறச் சூழல்கள் என்னவென்று பெற்றோர்கள் பரிசீலிக்க வேண்டிய காலகட்டமிது. ஒவ்வொரு சூழலையும் தனக்கு சாதகமாக்கிக் கொள்ள திட்டமிட ஞானம் பெற வேண்டிய நேரமிது.
இதை விடுத்து, கவுர கொலைகள் போல உங்கள் எண்ணங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்ள அவற்றை உங்கள் இளம் தலைமுறையினர் மீது திணிக்காதீர்கள் பெற்றோரே. அதிலும் குறிப்பாக நபிகளாருக்கு மிகவும் அன்புக்குரிய, அண்ணலாரின் பெருமதிப்பிற்குரிய பெண்ணினத்தை ஒரு காலும் அச்சுறுத்தி பணிய வைக்காதீர் பெற்றோரே. இஸ்லாம் என்ற வாழ்வியல் திட்டத்தால் அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட உரிமைகளை ஒரு காலும் அபகரித்துக் கொள்ளாதீர் பெற்றோரே.
பெற்றோராய் நீங்கள் வரமாய் பெற்றப் பிள்ளைகள் வெறுமனே உங்கள் அம்புகள் அல்ல உங்கள் இலக்குகளை எட்ட.
வில்லில் நாணேற்ற உங்கள் பிள்ளைகளைப் பழக்குங்கள். நல்லதொரு இலக்குகள் எவை என்று உங்கள் குழந்தைகளுக்கு வழிகாட்டுங்கள். சற்று விலகி நின்று சுயமாய் அவர்கள் அம்புகள் செலுத்த வழிவிட்டு நில்லுங்கள்.
நீங்கள் நம்பிக்கைக் கொண்ட மார்க்கம் சீரிய வழிகாட்டுதல் கொண்டது; என்றும் ஜெயம் தரக்கூடியது என்று முதலில் நீங்கள் நிரூபித்துக் காட்டுங்கள். குழந்தைகள் தவறிழைக்கும்போது, நீங்கள் குழந்தைகளாகி பிடிவாதம் பிடிக்காதீர்கள்.
அதிலும் குறிப்பாக இரு மனங்கள் இணையும் திருமண விவகாரங்களில் பிள்ளைகளின் தோழனாய் இருந்து நல்வழிகாட்டுங்கள். மீண்டும்… மீண்டும் அறிவுறுத்தியவாறே இருங்கள். மிகவும் பலவீனமான பெண் இனத்தின் தகப்பன் என்ற உறவுமுறையால் பெண்களை அடக்கி ஆள ஒருகாலும் நினைக்காதீர். இந்த சர்வாதிகாரமே இளம் தலைமுறையினரை எல்லை மீற வைக்கின்றன என்பது நினைவிருக்கட்டும்..!
நிர்பந்தங்களால் இத்தகைய மண ஒப்பந்தங்கள் சட்ட ரீதியாக செல்லுபடியாகலாம்.
ஆனால், தார்மீக ரீதியாக அத்தகைய (பெற்றோரின் பலாத்கார) திருமணங்கள் ‘கபூல்’ (ஒப்புக் கொண்டேன்) என்ற மணமகளின் ஒற்றைச் சொல்லால் ஒருகாலும் செல்லுபடியாக சாத்தியமே இல்லை என்பேன் நான்.
வாழ்க்கையில் முதன் முதலாய் ஒரு வில்லன் பக்கம் நின்று அவன் செய்யும் செயலை அங்கீகரிப்பதாய் அந்த மண ஒப்பந்தத்தில் சாட்சியாய் கையெழுத்திட்ட நிகழ்வு அது. மணமகள் ஒப்புதல் பெற பலிகிடாவாய் மணப்பெண்ணின் பெரியோருடன் சென்ற துர்பாக்கிய நிலை அது. தனக்குப் பிடிக்காத ஒருவனை கணவனாய் ஏற்பதற்கு தந்தையின் பிடிவாதங்கள் ஒருகாலும் தீர்வாகாது.
பெற்றோரின் விருப்பங்களுக்காக, தனது விருப்பத்தை கண்ணீராய் வடித்து அந்த மண ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட அந்த இளம் பெண்ணின் துயரம் என்னை பிழிந்தெடுக்கிறது.
இன்று முதலிரவு. இஸ்லாமிய மார்க்க ரீதியாய் ஒரு பெண்ணுக்கு எல்லாவித உரிமைகள் இருந்தும், அவை பறிக்கப்பட்டு, அந்த அபலைக்கு மறவாத வடுக்களைத் தர இருக்கும் துரதிஷ்டவச இரவு. விரும்பியவனை மனதில் சுமந்து, பெரியோரின் நிர்பந்தங்களால் இன்னொருவனை சுமக்க இருக்கும் இரவு.
இரு மனங்கள் ஒப்பிய எனது திருமணத்தை தடுக்க என் தாய் மாமன் “நீ எப்படி திருமணம் செய்கிறாய் என்று நான் பார்க்கிறேன்!” – என்று சபதமேற்ற அந்த மாலைவேளை எனக்கு இன்னும் நினைவில் நிழலாடுகிறது.
பேச்சு வழக்கில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்.. அசால்டாய், “முடிந்தால் தடுத்துக் கொள்ளுங்கள்!” – என்று ஒரு அரும்பு மீசை இளைஞன் பதிலுக்கு பதில் அறைகூவலிட்ட அந்த மாலைவேளை இன்னும் பசுமையாய் நெஞ்சில் எழுகிறது.
எனது திருமணத்தைத் தொடர்ந்து இரு மனங்கள் ஒப்பிய எத்தனையோ திருமணங்களை முன்னின்று நடத்தியிருக்கிறேன். எனது மூன்று பெண்களின் திருமணங்கள் உட்பட.
நான் நடத்தி வைத்த திருமணங்களில் சில திருமணங்கள் மனம் சிறக்க பேரன் பேத்திகளாய், குழந்தை குட்டிகளாய் ஒரு மலர் தோட்டமாய் உருவெடுத்தபோது, மனம் மகிழ்ந்த்திருக்கிறேன். மன முரண்பாடுகளால் தம்பதிகளிடையே பிரச்னைகள் உருவெடுத்தபோது, துக்கித்திமிருக்கிறேன்.
இந்த மகிழ்வும், துக்கமுமாய் வாழ்க்கை என்னை முதுமை கரைச் சேர்த்தபோது முதன்முறையாய் ஒரு வில்லனுடன் கைக்கோர்த்த துரதிஷ்டம் என் வாழ்விலும் நடந்தேறிவிட்டதை எண்ணி எண்ணி குமைகிறேன்.
இத்தனைக்கும் எந்த தகப்பன் தனது மகளின் மன விருப்பத்திற்கு எதிராக தனது மன விருப்பத்தை நிறைவேற்றிக் கொண்டானோ அதே தகப்பனின் மன விருப்பத்தை நிறைவேற்ற நான் உயிர் கொடுத்து போராடியிருக்கிறேன். அதற்காக, எடுத்த முடிவுகளால் நான் எனது அன்பிற்கினிய சொந்த, பந்தங்களின் எதிர்ப்பை ஒரு இருபது ஆண்டுகளுக்கும் அதிகமாக சுமக்க வேண்டியிருந்தது.
இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் எத்தனை எத்தனை ஜனனம், மரணம், நல்லது, கெட்டதுகள் நடந்தேறி விட்டனா.. கடவுளே..!
இப்போது மீண்டும் பிளவுண்ட உறவுகள் இணைந்தபோதும் அந்த இழப்புகளை யாராலும் திருப்பித் தர இயலாது என்பது இந்த துயரம் அனுபவித்தோரால்தான் முடியும்.
என் மடியில் வளர்ந்திருக்க வேண்டிய குழந்தைகள், இன்று இளைஞர்களாகவும், இளைஞிகளாகவும் பல தலைமுறை இடைவெளியில் வளர்ந்து நிற்கிறார்கள். ஒரு அந்நியதனத்தோடு இந்த உறவுகள் தொடர்கிற மாபெரும் இழப்பு இது.
ஒரு கால் நூற்றாண்டுக்கு முன்னர், ஜமாஅத்தே இஸ்லாமி பெண்கள் வட்டத்தின் பொறுப்பில் இருந்தபோது, நான் ஆற்றிய உரையின் சில வரிகள் இன்னும் என் நெஞ்சில் நிழலாடுகின்றன. “ஒரு காலம் வரும் அந்நாளில், மேற்கத்திய ஒழுக்கச் சீர்கேடுகளால் மிகைத்துப் போன ஆணும், பெண்ணுமாய் நமது நாட்டின் இளம் சமூகம் மாறி நிற்கும். சூறைக்காற்றாய் அந்த ஒழுக்கக் கேடுகள் நமது ஒவ்வொரு வீட்டின் கதவையும் தட்டி நிற்கும். எச்சரிக்கையாக இருங்கள் பெற்றோரே..! உண்மையில், இதை ஒரு நற்செய்தி என்பேன் நான். எவரொருவர் அழகிய ஒழுக்கத்தோடு தங்கள் பிள்ளைகளை வளர்த்து வருகிறார்களோ.. அவர்கள் வீட்டு இளைஞனும், இளம் பெண்ணும் மதித்துப் போற்றப்படவிருக்கும் காலமது. அதிலும் குறிப்பாக உங்கள் வீட்டு இளம் பெண்கள் குத்துவிளக்குகளாய் மதிப்பளிக்கப்பட்டு பிரகாசிக்க இருக்கும் காலமது!” – நான் ஆற்றிய இந்த சிற்றுரை இன்னும் என் நெஞ்சில் நிழலாடுகிறது.
“ஆஹா.. சொன்னது போலவே நடந்துவிட்டது!” - என்று எண்ணி மகிழவா? அல்லது சீர்க்கேடுகளால் மிகைத்துப் போன இளம் சமுதாயத்தின் நிலையை எண்ணி வெட்கி தலைக்குனியவா?” இப்போது தடுமாறி நிற்கிறேன் நான்.
தன்னைச் சுற்றிலும் அசுரத்தனமாய் வளர்ந்துவரும் அறிவியல் வளர்ச்சியை எதிர்க்கொள்ள வேண்டிய தருணமிது. இளம் தலைமுறையினரைத் தாக்கும் அக, புறச் சூழல்கள் என்னவென்று பெற்றோர்கள் பரிசீலிக்க வேண்டிய காலகட்டமிது. ஒவ்வொரு சூழலையும் தனக்கு சாதகமாக்கிக் கொள்ள திட்டமிட ஞானம் பெற வேண்டிய நேரமிது.
இதை விடுத்து, கவுர கொலைகள் போல உங்கள் எண்ணங்களை நிறைவேற்றிக் கொள்ள அவற்றை உங்கள் இளம் தலைமுறையினர் மீது திணிக்காதீர்கள் பெற்றோரே. அதிலும் குறிப்பாக நபிகளாருக்கு மிகவும் அன்புக்குரிய, அண்ணலாரின் பெருமதிப்பிற்குரிய பெண்ணினத்தை ஒரு காலும் அச்சுறுத்தி பணிய வைக்காதீர் பெற்றோரே. இஸ்லாம் என்ற வாழ்வியல் திட்டத்தால் அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட உரிமைகளை ஒரு காலும் அபகரித்துக் கொள்ளாதீர் பெற்றோரே.
பெற்றோராய் நீங்கள் வரமாய் பெற்றப் பிள்ளைகள் வெறுமனே உங்கள் அம்புகள் அல்ல உங்கள் இலக்குகளை எட்ட.
வில்லில் நாணேற்ற உங்கள் பிள்ளைகளைப் பழக்குங்கள். நல்லதொரு இலக்குகள் எவை என்று உங்கள் குழந்தைகளுக்கு வழிகாட்டுங்கள். சற்று விலகி நின்று சுயமாய் அவர்கள் அம்புகள் செலுத்த வழிவிட்டு நில்லுங்கள்.
நீங்கள் நம்பிக்கைக் கொண்ட மார்க்கம் சீரிய வழிகாட்டுதல் கொண்டது; என்றும் ஜெயம் தரக்கூடியது என்று முதலில் நீங்கள் நிரூபித்துக் காட்டுங்கள். குழந்தைகள் தவறிழைக்கும்போது, நீங்கள் குழந்தைகளாகி பிடிவாதம் பிடிக்காதீர்கள்.
அதிலும் குறிப்பாக இரு மனங்கள் இணையும் திருமண விவகாரங்களில் பிள்ளைகளின் தோழனாய் இருந்து நல்வழிகாட்டுங்கள். மீண்டும்… மீண்டும் அறிவுறுத்தியவாறே இருங்கள். மிகவும் பலவீனமான பெண் இனத்தின் தகப்பன் என்ற உறவுமுறையால் பெண்களை அடக்கி ஆள ஒருகாலும் நினைக்காதீர். இந்த சர்வாதிகாரமே இளம் தலைமுறையினரை எல்லை மீற வைக்கின்றன என்பது நினைவிருக்கட்டும்..!
நிர்பந்தங்களால் இத்தகைய மண ஒப்பந்தங்கள் சட்ட ரீதியாக செல்லுபடியாகலாம்.
ஆனால், தார்மீக ரீதியாக அத்தகைய (பெற்றோரின் பலாத்கார) திருமணங்கள் ‘கபூல்’ (ஒப்புக் கொண்டேன்) என்ற மணமகளின் ஒற்றைச் சொல்லால் ஒருகாலும் செல்லுபடியாக சாத்தியமே இல்லை என்பேன் நான்.
Wednesday, August 8, 2018
தலைவர் கருணாநிதியின் வாழ்க்கை குறிப்பு
1924 ஜூன் 3: நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தில் உள்ள திருக்குவளை என்ற சிற்றூரில் கருணாநிதி பிறந்தார். தந்தை பெயர் முத்துவேலர். தாயார் அஞ்சுகம்.
1938: நீதிக்கட்சியின் தலைவர்களின் பிரச்சாரத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு, மாணவ பருவத்திலேயே அரசியலில் ஈடுபாடு காட்ட ஆரம்பித்தார்.
1941: தமிழ்நாடு தமிழ் மாணவர் மன்றம் என்ற அமைப்பை தொடங்கினார் கருணாநிதி.
1944 செப்டம்பர்: பத்மாவதி என்பவருடன் திருமணம் நடந்தது. மு.க. முத்து இவர்களின் மகன்.
1948 செப்டம்பர்: முதல் மனைவி மறைந்த நிலையில், தயாளு அம்மாளுடன் இரண்டாவது திருமணம். மு.க. அழகிரி, மு.க. தமிழரசு, மு.க. ஸ்டாலின், செல்வி ஆகியோர் இவர்களது பிள்ளைகள்.
1949 செப்டம்பர் 18: திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஈ.வே.ராமசாமியுடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாட்டையடுத்து, சி.என். அண்ணாதுரை தலைமையில் திராவிட முன்னேற்ற கழகம் துவங்கப்படுகிறது.
1950: கருணாநிதி கதை-வசனம் எழுதிய, எம்.ஜி.ஆர். நடித்த "மந்திரிகுமாரி" திரைப்படம் வெளியானது.
1952: கருணாநிதிக்கு புகழ் தேடித் தந்த, சிவாஜி கணேசனை திரையுலகுக்கு அறிமுகப்படுத்திய `பராசக்தி` படம் வெளியானது.
1953 ஜூலை 14, 15: "டால்மியா" புரம் என்ற பெயரைக் கல்லக்குடி என பெயர் மாற்றம் செய்ய வேண்டுமெனக் கோரியும், குலக் கல்வி திட்டத்துக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தும் திமுக போராட்டம் நடத்தியது. தண்டவாளத்தில் படுத்து கருணாநிதி போராட்டம் நடத்தினார்.
1957: குளித்தலை சட்டமன்ற தொகுதியில் போட்டியிட்டு, முதன் முதலாக சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்வானார் மு. கருணாநிதி. இதற்குப் பிறகு போட்டியிட்ட எல்லா சட்டமன்ற தேர்தல்களிலும் அவர் வெற்றி பெற்றார்.
1959: சென்னை மாநகராட்சிக்கு நடந்த தேர்தலில் 100-க்கு 45 இடங்களில் வெற்றி பெற்ற திமுக, மாநகராட்சியைக் கைப்பற்றியது.
1962: தமிழக சட்டமன்ற எதிர்க்கட்சி துணைத் தலைவராக பதவியேற்றார் கருணாநிதி.
1963: திமுக நடத்திய அரசியல் சட்ட எரிப்பு போராட்டத்தில் பங்கேற்ற மு. கருணாநிதிக்கு 6 மாத கடுங்காவல் தண்டனை.
1965 பிப்ரவரி 16: இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட கருணாநிதி, தேசிய பாதுகாப்பு சட்டத்தின்கீழ் கைது செய்யப்பட்டார். பிறகு ஏப்ரல் 15-ஆம் தேதி விடுதலையானார்.
1967: சட்டமன்ற தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற தி.மு.க. ஆட்சியைப் பிடித்தது. கருணாநிதி பொதுப் பணித்துறை அமைச்சராகப் பதவியேற்றார்.
1969 பிப்ரவரி 10: அண்ணாவின் மறைவுக்குப் பின் , தமிழக முதலமைச்சராக முதன்முறையாகப் பதவியேற்றார் கருணாநிதி.
1971 மார்ச் 15: சட்டமன்ற தேர்தலில் வெற்றிபெற்று இரண்டாது முறையாக முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றார் கருணாநிதி.
1972 அக்டோபர் 14: திமுக-வில் இருந்து எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் நீக்கப்பட்டார்.
1974 ஆகஸ்ட் 15: மு. கருணாநிதியின் கோரிக்கையின் பேரில், முதலமைச்சர்களுக்கு தேசியக் கொடியை ஏற்றும் உரிமை வழங்கப்பட்டது. புனித ஜார்ஜ் கோட்டையில் தேசிய கொடியை ஏற்றினார் கருணாநிதி.
1976 ஜனவரி 31: கருணாநிதி தலைமையிலான திமுக அரசு கலைக்கப்பட்டது.
1986: இலங்கை தமிழர் பிரச்சனைக்காக, ஈழத் தமிழர் ஆதரவு அமைப்பின் (டெசோ) மாநாட்டை நடத்துகிறார் கருணாநிதி.
1988: வி.பி. சிங்கை ஒருங்கிணைப்பாளராகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்ட தேசிய முன்னணியில் இணைந்து, மத்திய கூட்டணி அரசில் திமுக இடம்பெற்றது.
1989: எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் மறைவுக்குப் பிறகு நடைபெற்ற சட்டமன்ற தேர்தலில் வெற்றிபெற்று திமுக மீண்டும் ஆட்சியைப் பிடித்தது. 3-ஆவது முறையாக முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றார் கருணாநிதி.
1991 ஜனவரி 30: திமுக ஆட்சி கலைக்கப்பட்டது.
1996: சட்டமன்ற தேர்தலில் வென்று, 4-ஆவது முறையாக தமிழக முதல்வராக கருணாநிதி பதவியேற்றார்.
2001 ஜூன் 30: 2001-இல் நடந்த சட்டமன்ற தேர்தலில் திமுக தோல்வியடைந்த நிலையில், நள்ளிரவில் கருணாநிதியைக் கைது செய்தது தமிழகக் காவல்துறை. நாடு முழுவதும் இந்த சம்பவம் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.
2006: சட்டமன்ற தேர்தலில், 5-ஆவது முறையாக முதல்வராகப் பதவியேற்றார் கருணாநிதி.
2008-2009: இலங்கையில் நடந்த உள்நாட்டுப் போரின்போது, இந்திய அரசுக்கு போதுமான அழுத்தத்தை அளிக்கவில்லை என கருணாநிதி மீது விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன.
2010 மார்ச்: ஓமந்தூரார் அரசினர் தோட்டத்தில், புதிய தலைமைச் செயலகம் - சட்டமன்ற கட்டடத்தை, பிரதமர் மன்மோகன் சிங் திறந்து வைத்தார்.
2010 ஜூன்: உலக தமிழ் செம்மொழி மாநாட்டை கோயம்புத்தூரில் நடத்தினார் கருணாநிதி.
2011: சட்டமன்ற தேர்தலில் அதிமுகவிடம் ஆட்சியை பறிகொடுத்தது திமுக.
2013: தனக்குப் பிறகு, தனது அரசியல் வாரிசாக தனது மகனும் திமுக பொருளாளருமான மு.க. ஸ்டாலின் இருப்பார் என அறிவித்தார் கருணாநிதி.
2014-16: 2014ல் நடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தல், 2016ல் நடந்த சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் திமுக தோல்வியடைந்தது.
2016 அக்டோபர் 25: கருணாநிதியின் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதாக திமுக உறுதிப்படுத்தியது.
2016 டிசம்பர் 1: உடல்நலக் குறைவால் காவேரி மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார். டிசம்பர் 7ஆம் தேதி மருத்துவமனையிலிருந்து வீடு திரும்பினார்.
டிசம்பர் 15: மூச்சுத் திணறல், நுரையீரல் தொற்றுக்காக காவேரி மருத்துவமனையில் மீண்டும் சேர்க்கப்பட்ட கருணாநிதிக்கு ட்ராக்யோஸ்டமி செய்யப்பட்டது.
2017 டிசம்பர் 16: ஓராண்டுக்கு பிறகு திமுக தலைமை அலுவலகமான அண்ணா அறிவாலயம் சென்றார்.
2018 ஜூலை 27 நள்ளிரவுக்கு பிறகு உடல்நலக்குறைவு காரணமாக காவேரி மருத்துவமனைக்கு கருணாநிதி அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.
ஆகஸ்ட் 7: காவேரி மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட மு.கருணாநிதி மாலை 6.10 மணியளவில் காலமானார்.
Tuesday, July 31, 2018
எழுந்து வாரும் எம் தலைவரே..!
“உயிருடனிருந்தபோது பூரண நிலவாய் தகதகத்தது போலவே, இப்போதும் நான் உங்களைக் காண்கிறேன் எனதருமைத் தோழரே!"~இக்வான் அமீர்
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
“தொழுகை.. தொழுகை.. தொழுகை..பணியாட்கள்… பணியாட்கள்.. பணியாட்கள்.. பெண்கள்.. பெண்கள்.. பெண்கள்..”நேரம் செல்ல.. செல்ல கனக்க ஆரம்பித்தது அந்த பொன்னுடல்.
மூச்சுவிட மிகவும் சிரமமான அந்நிலையிலும், தொழுகையை அதற்குரிய பேணுதலுடன் நிறைவேற்றும்படியும், பணியாட்களின் உரிமைகளைப் பேணும்படியும், பெண்ணுரிமைகளை அளித்து அவர்களைப் போற்றும்படியும் வார்த்தைகள் உதிர்கின்றன.
கடைசியான அந்த தருணம் வரவும் செய்தது.
“உயரிய தோழனான இறைவனிடமே மீள்கிறேன்!”
– என்று மும்முறை அசைந்த அதரங்கள் அதன்பின் மௌனமாயின.
பேரருள் சுமந்துவந்த கண்கள் காரிருளில் கரைந்தன.
நபிகளாரை தமது மடியில் சுமந்திருந்த அன்னை ஆயிஷாவின் விழிகள் அருவியாயின.
இறைவனின் திருத்தூதர் காலமான செய்தி மதீனா பெருநகரெங்கும் நொடியில் எரிதழலாய் பற்றிப் படரியது.
நம்பியும், நம்ப முடியாமலும் திகைத்துப் போன அந்த தோழமை உள்ளங்கள் “எழுந்து வாரும் எமதருமைத் தலைவரே..!” என்று நெஞ்சம் ஓலமிட பதறி அடித்துக் கொண்டு அன்னை ஆயிஷாவின் இல்லம் நோக்கி விரைந்தன.
நபித்தோழர் உமர் அவர்களோ, வாளை உருவிக் கொண்டார். “இறைவனின் தூதர் காலமானார் என்றுரைப்போரின் தலையைத் துண்டிப்பேன்!” - என்று பம்பரமாய் சுற்றிச் சுழல ஆரம்பித்தார்.
இது மக்கள் மத்தியில் இன்னும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்த அவர்களுக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை.
இந்நிலையில் இறைத்தூதர் காலமானதை அறிந்து நேராக அருமை மகளார் அன்னை ஆயிஷாவின் இல்லத்தை நோக்கி விரைந்தார் தோழர் அபூபக்கர். நபிகளாரின் பொன் முகத்தை இமைக்காமல் நோக்கினார்.
“உயிருடனிருந்தபோது பூரண நிலவாய் தகதகத்தது போலவே, இப்போதும் நான் உங்களைக் காண்கிறேன் எனதருமைத் தோழரே! இறைவனின் திருத்தூதரே, “தாங்கள் மரணமுற்றது உண்மைதான்..!” – என்று கனத்த இதயத்துடன் கூறியவாறு நபிகளாரின் நெற்றியில் முத்தமிட்டார். துணியால் நபிகளாரின் திருமுகத்தை போர்த்திவிட்டு வீட்டைவிட்டு வெளியே வந்தார்.
வீட்டுக்கு வெளியே தமது தோழர் உமர் நபிகளாரின் பேரிழப்பை தாங்க இயலாமல் வாளை உருவிக் கொண்டு அங்கும், இங்குமாய் வேட்டைச் சிங்கமாய் நடந்து கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். அவரை அமரும்படி கேட்டுக் கொண்டார். பிறகு மக்களிடம் சொன்னார்:
“மக்களே, நன்றாக கேட்டுக் கொள்ளுங்கள்; இறைவனின் திருத்தூதரை வணங்குபவர்கள் இங்கு யாராவது இருந்தால் அவர்கள் அறிந்து கொள்ளட்டும்.. நபிகளார் இறந்துவிட்டார். மாறாக, இறைவனை வணங்குபவர்கள் இருந்தால் அவர்கள் அறிந்து கொள்ளட்டும்… இறைவன் பிறப்பு, இறப்பு அற்றவன். அவன் மரணமில்லா நித்திய ஜீவன்..!”
– இந்த பிரகடனத்துக்கு பின் நபித்தோழர் அபூபக்கர் தொடர்ந்து உரையாற்றினார். மக்களின் இறைநம்பிக்கையை வலுப்படுத்தினார்.
நபித்தோழர் அபூபக்கரின் இந்த பிரகடனத்தைக் கேட்டு நபித்தோழர் உமர் வாளை வீசி எறிந்து அழுது புலம்பலானார்.
மதீனா பெருநகர் முழுவதும் கண்ணீர் சூழ்ந்து கொண்டது.
Wednesday, July 18, 2018
ஒரு தீயாய் எழு மகளே..!
மிகச் சுருக்கமாக சொல்லப்போனால், ஓர் ஆண் மகனுக்கு தாயான 34 வயதான கூட்டுக்குடும்பத்தில் வாழும், பெண்ணொருத்தி தனிக்குடித்தனம் போக விரும்புகிறார்.
அதற்கு கணவன் உடன்படவில்லை. மறுக்கிறார். அடிக்கவும் செய்கிறார்.
இத்தகைய சூழல்களில் கணவனை விட்டு பிரிந்துவிட நினைக்கிறார் மனைவி.
ஆனால், தானாக மணவிலக்கு பெற்றுக் கொண்டால் ஒன்றும் கிடைக்காது அதனால் கணவன் மணவிலக்கு அளித்தால் ஜீவனாம்சம் கிடைக்கும் என்ற நினைப்பில் இருக்கிறார் அவர். பிரிந்து சென்றால் மறுமணம் செய்துகொள்ள விருப்பமில்லை என்றும் சொல்லி தன்னிடம் ஆலோசனைக் கேட்டதாக Nasrath S Rosy Nsr ஒரு https://www.facebook.com/rosyrascalring/posts/2041841332517129 பதிவிட்டிருந்தார்.
நேரிடையாக சொல்ல வேண்டுமென்றால்… பெண்ணுரிமைகள் சம்பந்தமான இந்த பதிவிற்கு பின்னூட்டமிட்டிருந்தவர்கள் அனைவரும் ஆண்கள்.
• சம்பந்தப்பட்ட பெண்ணுக்கு நல்ல மனநல மருத்துவரின் ஆலோசனை தேவை.
• பொறுத்துக் கொள்ள சொல்லுங்கள்.
• ஊர் சுற்ற நினைக்கும் பெண்ணுக்கு அறிவுரை சொல்லுங்கள்.
• பேராசைப்பட வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்துங்கள்
இப்படி தலையைப் பிய்த்துக் கொள்ள வைக்கும் ஏக அறிவுரைகள்
அவரவர் பார்வையில், கருத்துக்களும், அறிவுரைகளும் வரைந்திருந்தார்கள். ஒரு பெண்ணும் சம்பந்தப்பட்ட அந்த சகோதரியின் பிரச்னையை உள்வாங்கி, விவாதிக்க முன்வரவில்லை.
இந்த மனோநிலை முகநூலில் மட்டுமல்ல. பொதுவிலும் இப்படிதான் நடைமுறையில் உள்ளது.
பெண்கள் சம்பந்தமாக பள்ளிவாசல்களுக்கு வரும் குடும்ப வழக்குகளை விசாரிக்க மிடுக்காய் அமரும் ஜமாஅத் நிர்வாகிகளில் ஒருவர்கூட பெண்களாய் இருப்பதில்லை. விஷய ஞானமுள்ள ஒரு பெண்ணிடமும் அந்தப் பிரச்னை குறித்து ஜமாஅத் நிர்வாகிகள் விவாதிப்பதுமில்லை.
பிறகு அந்தப் பிரச்னைக்கு பெண்ணீய மனோநிலையில் எப்படி தீர்வு காண முடியும்? பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு ஆலோசனைகள், வழிகாட்டுதல்கள் எப்படி வழங்க முடியும்?
இதில், இஸ்லாம் பெண்களுக்கு வழங்கியுள்ள உரிமைகள் குறித்து வானளாவிய சொற்பொழிவுகள் வேறு!
இந்த நடைமுறை சிக்கல்களோடு 14 நூற்றாண்டுகள் கடந்து இன்னும் தலை நிமிர்ந்து நிற்கிறது அருள் நபி கொணர்ந்த மார்க்கம்.
பெண்கள் தனிக்குடித்தனம் போக விரும்பினால்… அதற்கு ஏற்பாடு செய்வது கணவனின் கடமையா? இல்லையா?
இந்தக் கேள்விக்கு நேரிடையாக பதில் சொல்ல இந்த சமூகம் ஏன் மழுப்புகிறது?
ஒரே பேராத்மாவிலிருந்து வெளிப்பட்டவர்கள் ஆண், பெண் என்பது உண்மையானால், பொறுப்புகள், கடமைகள், உரிமைகள் என்ற வழிகாட்டுதல்களைத் தவிர இவர்களில் மேலானாவர், கீழானவர் என்ற பாகுபாடெல்லாம் எதற்கு? ஆணாதிக்கம் எதற்கு?
அதற்கு கணவன் உடன்படவில்லை. மறுக்கிறார். அடிக்கவும் செய்கிறார்.
இத்தகைய சூழல்களில் கணவனை விட்டு பிரிந்துவிட நினைக்கிறார் மனைவி.
ஆனால், தானாக மணவிலக்கு பெற்றுக் கொண்டால் ஒன்றும் கிடைக்காது அதனால் கணவன் மணவிலக்கு அளித்தால் ஜீவனாம்சம் கிடைக்கும் என்ற நினைப்பில் இருக்கிறார் அவர். பிரிந்து சென்றால் மறுமணம் செய்துகொள்ள விருப்பமில்லை என்றும் சொல்லி தன்னிடம் ஆலோசனைக் கேட்டதாக Nasrath S Rosy Nsr ஒரு https://www.facebook.com/rosyrascalring/posts/2041841332517129 பதிவிட்டிருந்தார்.
நேரிடையாக சொல்ல வேண்டுமென்றால்… பெண்ணுரிமைகள் சம்பந்தமான இந்த பதிவிற்கு பின்னூட்டமிட்டிருந்தவர்கள் அனைவரும் ஆண்கள்.
• சம்பந்தப்பட்ட பெண்ணுக்கு நல்ல மனநல மருத்துவரின் ஆலோசனை தேவை.
• பொறுத்துக் கொள்ள சொல்லுங்கள்.
• ஊர் சுற்ற நினைக்கும் பெண்ணுக்கு அறிவுரை சொல்லுங்கள்.
• பேராசைப்பட வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்துங்கள்
இப்படி தலையைப் பிய்த்துக் கொள்ள வைக்கும் ஏக அறிவுரைகள்
அவரவர் பார்வையில், கருத்துக்களும், அறிவுரைகளும் வரைந்திருந்தார்கள். ஒரு பெண்ணும் சம்பந்தப்பட்ட அந்த சகோதரியின் பிரச்னையை உள்வாங்கி, விவாதிக்க முன்வரவில்லை.
இந்த மனோநிலை முகநூலில் மட்டுமல்ல. பொதுவிலும் இப்படிதான் நடைமுறையில் உள்ளது.
பெண்கள் சம்பந்தமாக பள்ளிவாசல்களுக்கு வரும் குடும்ப வழக்குகளை விசாரிக்க மிடுக்காய் அமரும் ஜமாஅத் நிர்வாகிகளில் ஒருவர்கூட பெண்களாய் இருப்பதில்லை. விஷய ஞானமுள்ள ஒரு பெண்ணிடமும் அந்தப் பிரச்னை குறித்து ஜமாஅத் நிர்வாகிகள் விவாதிப்பதுமில்லை.
பிறகு அந்தப் பிரச்னைக்கு பெண்ணீய மனோநிலையில் எப்படி தீர்வு காண முடியும்? பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு ஆலோசனைகள், வழிகாட்டுதல்கள் எப்படி வழங்க முடியும்?
இதில், இஸ்லாம் பெண்களுக்கு வழங்கியுள்ள உரிமைகள் குறித்து வானளாவிய சொற்பொழிவுகள் வேறு!
இந்த நடைமுறை சிக்கல்களோடு 14 நூற்றாண்டுகள் கடந்து இன்னும் தலை நிமிர்ந்து நிற்கிறது அருள் நபி கொணர்ந்த மார்க்கம்.
பெண்கள் தனிக்குடித்தனம் போக விரும்பினால்… அதற்கு ஏற்பாடு செய்வது கணவனின் கடமையா? இல்லையா?
இந்தக் கேள்விக்கு நேரிடையாக பதில் சொல்ல இந்த சமூகம் ஏன் மழுப்புகிறது?
ஒரே பேராத்மாவிலிருந்து வெளிப்பட்டவர்கள் ஆண், பெண் என்பது உண்மையானால், பொறுப்புகள், கடமைகள், உரிமைகள் என்ற வழிகாட்டுதல்களைத் தவிர இவர்களில் மேலானாவர், கீழானவர் என்ற பாகுபாடெல்லாம் எதற்கு? ஆணாதிக்கம் எதற்கு?
சனிக்கிழமைக்காரர்கள்
தான் வாழும் சமூகத்தில் தீமைகள் மிகைத்திடும்போது அல்லது நல்வழி தெரியாமல் மக்கள் தவிக்கும்போது, அவர்களை அச்சமூட்டி எச்சரிப்பதும், நல்வழிக்கான நேர்வழிப்படுத்துவதும் அந்த சமூகத்தில் வாழும் நல்லவர்களின் கடமையாகும் அதிலும் குறிப்பாக அறிவுஜீவிகளின் பொறுப்பாகும்.
இந்தக் கடமையுணர்வுக்கும், பொறுப்புணர்வுக்கும் அச்சுறுத்தல் தற்போது தமிழகத்தில் எழுந்துள்ளது. 'போராட்டங்களைத் தூண்டிவிடுவோர் கடுமையாக ஒடுக்கப்படுவர் என்று சட்டமன்றத்தில் நமது முதல்வர் எடப்பாடி பழனிச்சாமி அறிவித்துள்ளது விந்தையாக உள்ளது.
இந்த பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு அணுத்துகளும் தனது இருத்தலுக்காக போராடதான் வேண்டியிருக்கிறது.. நமது உடல் உட்பட. போராட்டமில்லாத நேரம் மரணமின்றி வேறில்லை. அந்த மரணத்தின் ஜடமாய் தெரியும் உடலையும் புழு-பூச்சிகள் போராடி மக்க வைக்க வேண்டியுள்ளது என்பதையும் நாம் மறக்கக் கூடாது.
எட்டுமணி நேர வேலைக்காக போராடிதான் உரிமைகள் பெற வேண்டியிருந்தது. நாட்டு விடுதலைக்காக வெள்ளையனுக்கு எதிராக மண்டையுடைந்தோர், நெஞ்சு துளைக்கப்பட்டோர், தூக்கு மேடை ஏறியோர் என்று இந்தியர்கள் செய்த தியாகம் விலை மதிப்பற்றதாய் விடுதலையானது!
நமது முதல்வர் எடப்பாடி பழனிச்சாமிக்கு மக்களை இரும்புக்கரம் கொண்டு அடக்க வேண்டும் என்று இத்தகைய ஆலோசனைகள் வழங்கிக் கொண்டிருப்போர் யார்? இந்த அணுகுமுறை எதிர்விளைவுகளை ஏற்படுத்தாதா? மக்களின் உரிமைகளைப் பறித்தலாகாதா? என்ற கேள்விகளும், கவலைகளும் தொற்றிக் கொள்கின்றன.
இந்த சந்தர்பத்தில் திருக்குர்ஆனின் 'சனிக்கிழமைக்காரர்கள்' என்று பிரசித்திப் பெற்று வழங்கப்படும் இந்த வரலாற்று சம்பவம் மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று கருதி அதை பதிவிடுகிறேன். இந்த வரலாறு வெறும் மக்களின் மனோநிலையை மட்டும் பிரதிபலிப்பதல்ல.. ஆட்சியாளர்கள் உட்பட படிப்பினைத்தருவது.-இக்வான் அமீர்
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
கடற்கரையோரம் அமைந்திருந்த அந்த பட்டினத்தின் பெயர் அய்லா என்பதாகும். போக்குவரத்து முதலான எல்லா வசதிகளும் கொண்ட பெரு நகரம் அது.
மீன்பிடித்தல் முக்கியத் தொழிலாகக் கொண்ட அய்லாவாசிகள் நல்ல வசதியுடன் வாழ்ந்தார்கள். அறிஞர்களும், அறிவாளிகளும் சமுதாயத்தில் மிகைத்திருந்தார்கள். சனிக்கிழமை அவர்களுக்கு சிறப்பு நாளாக இருந்தது.
புனித சனிக்கிழமையில் இறைவழிப்பாடுகளில் மட்டுமே கவனம் செலுத்த வேண்டும். உலகப் பணிகளில் அறவே ஈடுபட கூடாது. வணிகம், வேளாண்மை, வேட்டை இவை அனைத்தும் தடுக்கப்பட்டிருந்தன. பணியாட்களிடம் வேலை வாங்கக் கூடாது. அடுப்பெரிக்கவும் கூடாது என்று கடுமையான சட்டங்களும் அமலில் இருந்தன. சட்டங்களை மீறுவோர் தண்டிக்கப்பட்டார்கள். தலைமுறை தலைமுறையாக இந்த சட்டங்கள் பேணப்பட்டும் வந்தன.
ஆனால், வாரந்தோறும் பெரும் சோதனையாக அந்த விந்தையான சம்பவம் தவறாமல் நடந்து வந்தது.
சனிக்கிழமை பொழுது விடிந்ததோ இல்லையோ கடல்மட்டத்தில், கரையோரம் மீன்கள் அலை அலையாய் திரண்டுவரும். ஆனால், சனிக்கிழமை பொழுது சாய்ந்ததும் நிலைமை தலைக்கீழாய் மாறிவிடும். ஒற்றை மீன்கூட தென்படாது.
வெள்ளிக்கிழமை மாலை கடற்கரையோரமாக பெரும் கால்வாய்களை வெட்டி அவற்றின் முனைகளில் ஆழமான பள்ளங்களை அமைப்பது. சனிக்கிழமை திரளாய் வரும் மீன்கள் கால்வாய்களின் வழியே பள்ளங்களில் வீழ்ந்துவிடும். அடுத்தநாள் மீன்களைப் பிடித்து கொள்ளை லாபம் சம்பாதிப்பது போன்ற சூழ்ச்சிகளில் எல்லாம் அவர்கள் ஈடுபடலானார்கள்.
“நாங்கள் என்ன சனிக்கிழமைகளிலா மீன் பிடித்தோம்? இறைவனின் கட்டளைகளையா மீறினோம்?” – என்று அப்பாவித்தனமாய் பதிலளித்து கேட்பவரை வாயடைக்க செய்வார்கள்.
காலம் செல்லச் செல்ல, அய்லாவாசிகளிடம், புனித சனிக்கிழமையின் முக்கியத்துவம் புறக்கணிக்கப்பட்டது. சமூகத்தில் தீமைகள் அதிகரித்தன. இறைவழிபாடு பெரும் சுமையாகி, அது முதியவர்களுக்கு மட்டுமே என்றானது.
அய்லாவில் நல்லோர் சிலர் இருக்கவே செய்தார்கள். அவர்களும் இரு பிரிவினராக இருந்தார்கள்.
முதல் பிரிவினர், “இவர்கள் நாம் சொல்வதை கேட்கப் போவதில்லை. இவர்களை நம்மால் திருத்தவும் முடியாது. அதனால், நாம் மட்டும் இறைவனுக்கு அஞ்சி பயபக்தியுடன் வாழ்ந்தாலே போதுமானது” - என்ற சுயநல மனப்பான்மை கொண்டவர்கள்.
இரண்டாவது பிரிவினரோ, பயபக்தியுடன் வாழ்ந்ததோடு, தாங்கள் மட்டும் நல்லோராய் இருந்தால் போதாது. தங்கள் சமூகத்தாரும் நல்லோராய் வாழ வேண்டும் என்று பொதுநலத்தை விரும்பியவர்கள்.
ஆனால், நல்லவற்றை போதித்து, தீயவற்றை தடுக்க முயன்ற இந்தப் பிரிவினர் தீயோரின் கேலி, கிண்டலுக்கு ஆளானார்கள். சில சமயம் வன்முறையையும் இவர்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.
இத்தகைய சந்தர்பங்களில், நல்லவர்களில் முதல் பிரிவினர், “நாங்கள் சொன்னதை நீங்கள் கேட்டால்தானே? உங்களுக்கு இதுவும் வேண்டும் இன்னமும் வேண்டும்!” - என்று கடிந்துரைத்தார்கள்.
அந்த நிலையிலும் நல்லோரில் இரண்டாம் பிரிவினர், “முடிந்தளவு நாங்கள் முயற்சிக்கிறோம். எங்கள் முயற்சிகளுக்கு இறைவன் சாட்சியாக இருக்கிறான்” - என்று பதில் தந்து தீமையைத் தடுக்கும் பணிகளில் தொடர்ச்சியாக ஈடுபட்டுவந்தார்கள்.
அய்லாவாசிகள் நல்லோராக வாழ விரும்பவில்லை. நல்லோர் சொல்லையும் கேட்கத் தயாராக இல்லை. தொடர்ந்து அவர்கள் தீமைகளிலேயே திளைத்து வந்தார்கள். அவர்களுக்கான இறுதி வாய்ப்பும் முடிந்தது. இறைவனின் கோபமும் அவர்களின் மீது இறங்கியது.
இந்தத் தண்டனையிலிருந்து நல்லோரில் முதல் பிரிவினரான ‘தானுண்டு தன் வேலையுண்டு!’ - என்றிருந்தவர்களும் தப்பவில்லை.
தாங்களும் நல்லோராக வாழ்ந்து பிறரையும் நல்லோராக்க முயன்று கொண்டிருந்த நல்லோரில் இரண்டாம் பிரிவினர் மட்டுமே உயிர் தப்பினர்.
‘அஸ்ஹாபுஸ் ஸப்த் – சனிக்கிழமைக்காரர்கள்’ என்றழைக்கப்படும் இந்த அய்லாவாசிகள் வரலாறு திருக்குர்ஆனில் இடம்பெற்றுள்ளது.






















